Materialen en Methoden

man met kijkerOnderzoek doen is maar voor 1% inspiratie.  Ik schrijf over de rest. Wat dóen die wetenschappers nou echt in hun lab, achter hun computer of ‘op locatie’  in de gure buitenlucht? Bij wie moeten ze sjacheren om geld,  hoe gaat dat en waar geven ze het eigenlijk aan uit? Dat wil ik weten, want daar schrijf ik over.

waarom schrijf je over materialen en methoden?

Hoe mensen doen wat ze doen is altijd gekker, viezer, knapper, zieliger, bizarder, afschrikwekkender, of wat-dan-ook-er dan je denkt. Verrassender dus. En dat vind ik leuk. Om te zelf weten en om over te schrijven.

wat hebben je lezers daaraan?

Die vinden dat ook leuk. En die begrijpen veel meer van de resultaten van onderzoek als ze weten hoe we eraan gekomen zijn. Hoe wij leven in onze moderne wereld is voor een groot deel gebaseerd op onderzoeksresultaten. Ik wil er graag aan bijdragen dat mensen die resultaten, en daardoor de wereld, beter begrijpen.

hoe kom jij er achter wat wetenschappers doen?

Dat schrijven ze op in Materialen en Methoden, de paragraaf in een wetenschappelijk artikel waarin het recept staat dat de onderzoeker gevolgd heeft. Daarin vind je de leukste informatie. Veel mensen slaan dit stuk van het artikel over en lezen alleen de samenvatting (abstract) en eventueel de uitkomsten (results) en de interessante gedachten van de onderzoeker daarbij (discussion). Ik lees alles.

en daarna?

Daarna vraag ik de onderzoeker alles wat er niet instond. De rest. En als ik alvast wat gelezen heb over hun onderzoek, kan ik betere vragen stellen.

geef eens een voorbeeld

Stel, ik wil vertellen hoe we iets te weten komen over uilen-ogen. Dan ga ik naar pubmed,  de database met allerlei biomedische artikelen erin. En ik typ in de zoekbalk: owl eyes. En dan pak ik bijvoorbeeld het artikel Histological and Ultrastructural Studies on the Conjunctiva of the Barred Owl (Strix varia). Daarin staat bij Materials and Methods:

  • dat de onderzoekers de ogen van zes dode uilen gebruikt hebben

  • van 1 jonkie en vijf volwassen uilen

  • dat de uilen al dodelijk gewond waren, maar wel afgemaakt zijn voor het onderzoek

  • dat zulke gewonde uilen in Missouri door wandelaars in het wild gevonden worden

  • dat er een heel erg succesvol Raptor (roofvogel) Rehabilitation Project bestaat in Missouri

  • dat de beslissing om een gewonde uil af te maken gemaakt wordt door de uilenverzorgers en niet door de onderzoekers

  • er is zelfs een tabel met de verwondingen

    Table 1

    hoe weet je nou wat er niet in staat?

    Dat is een kwestie van nadenken en tussen de regels doorlezen.

    Er staat bijvoorbeeld wel in Materialen & Methoden wat er precies met de ogen gebeurd is, maar niet waar de rest van de uil gebleven is. Dus dat zou ik vragen aan de onderzoeker. Misschien staan ze allemaal wel opgezet in zijn boekenkast.

    Er staat ook niet in hoe je een uil doodmaakt en of dat naar is om te doen.

    Er staat ook dat ze echt waar de beelden niet gefotoshopt hebben, behalve om ze op het juiste formaat te maken voor in het artikel. En later hebben ze het  Photoshop Unsharp Mask Filter (125%, radius 3, threshold 3) er ook nog overheen gegooid. Dan zou ik vragen of er veel gefotoshopt wordt tegenwoordig om de resultaten mooier te laten lijken ofzo. En of daar streng op gecontroleerd wordt. En of het moeilijk is om je te bedwingen.

    PS: follow the money

    Geld is zo’n interessant aspect van Materialen en Methoden dat er een aparte paragraaf voor is: Funding. In dit artikel over uile-ogen staat verrassend genoeg dat de onderzoekers helemaal geen geld gekregen hebben voor dit onderzoek. Daar zou ik ook wel meer van willen weten. Waar leven ze dan van?